Drodzy Czytelnicy No i doczekaliśmy się. Lepiej późno niż wcale. To o czym mówiliśmy już od późnej jesieni zeszłego roku wreszcie znalazło swoje miejsce w świadomości rządzących: spadają dochody budżetu państwa, trzeba zwiększyć deficyt budżetowy oraz – co jest oczywistą konsekwencją – trzeba zwiększyć dochody podatkowe. To, że sprawdziła się prognoza Instytutu nie jest źródłem satysfakcji, bo rzecz jasna chcieliśmy (my też mamy swoje chciejstwa) żeby rzeczywistość nas mile zaskoczyła. Co najważniejsze, spadek dochodów jest i będzie znacznie głębszy, nieproporcjonalnie niższy niż obniżenie oficjalnych wyników makroekonomicznych. To też mówiliśmy przed pół rokiem. Dlaczego tak się stało? Przyczyny są dwie: postępujący od kilku lat demontaż systemu podatkowego a przede wszystkim psucie prawa podatkowego powoduje bezwzględne straty w dochodach budżetowych, które są niezależne od obiektywnych uwarunkowań ekonomicznych. Na ten czynnik można przypisać co najmniej 40% spadku dochodów budżetowych ze źródeł podatkowych. Druga przypada na działanie czynników kryzysowych, które są w tym momencie czynnikiem niezależnym. A co z resztą? To wielka niewiadoma, którą można różnie zinterpretować. Od lat stawiam hipotezę, że rzeczywisty poziom wzrostu gospodarczego jest od dość dawna znacznie niższy niż w oficjalnych statystykach, które na pewno można inaczej, bardziej optymistycznie zinterpretować, ale to nie może on generować jakichkolwiek realnych pieniędzy do budżetu państwa. Co więc nas czeka w najbliższym półroczu: – po pierwsze, intensyfikacja działań organów skarbowych w dziedzinie pozyskiwania dochodów budżetowych metodą bezpośrednią (kontrole, egzekucja, „domiary”), – po drugie, podwyższenie stawek podatkowych, mimo że oficjalnie twierdzi się, że te zmiany wprowadzi się raczej w przyszłym roku, – ogólny wzrost represyjności systemu podatkowego, bo taka jest jego logika w obecnych warunkach. Nie popadajmy jednak w stan przygnębienia; w końcu jest to, co miało nastąpić, szkoda tylko, że tak długo mydlono nam oczy a przede wszystkim straciliśmy tak dużo czasu. Przed nami wakacje: wszystkim Czytelnikom i Sympatykom Instytutu życzę mimo wszystko dobrego wypoczynku. Trzeba zebrać siły na jesienne zmagania. Z poważaniem redaktor naczelny